
Bir orman yolunda güneş hızla iner… Bir anda patikaya devrilmiş bir dal, hemen yanında derin bir çukur. Off-road’un en sevilen tarafı budur: “plan” yaparsınız ama arazi kendi senaryosunu yazar. Bu yüzden başlangıç için en doğru yaklaşım performans değil, hazırlık odaklı ilerlemektir.
Yeni başlayanların çoğu ilk etapta “en zor parkur” motivasyonuna girer. Oysa ilk 3–5 çıkışın amacı şudur:
Arazide çekişin büyük kısmı lastikte çözülür. Basınç düşürmek; konforu artırır, tutunmayı yükseltir. Ama dönüşte tekrar şişirmek için kompresör veya güvenilir bir hava çözümü şarttır.
İpucu: Basınç düşürmeyi “rastgele” yapmayın. Zemine göre kontrollü ilerleyin; jant-lastik güvenliğini düşünün.
En sık hata: “çekme halatı var, yeter.” Değil. Kinetik kayışlar ve doğru bağlantı noktaları bambaşka bir güvenlik seviyesi sağlar.
Ekipman kadar, ekipmanı birbirine bağlayan parçalar da kritiktir. “En ucuz” yaklaşımı risk üretir.
Çamurda en hızlı kurtarma çoğu zaman vinç değil, kürek + zemin hazırlığıdır.
Gündüz çıktığınız parkur, akşam dönüşte bambaşka olur. Amaç “gösteriş” değil; görüş ve güvenlik.
Arazide aynı anda aydınlatma, kompresör, buzdolabı ve vinç devreye girebilir. Akü sağlığı ve kablo güvenliği (sigorta, kesit, bağlantı kalitesi) önemlidir.
Yeni başlayanlar için vinçten önce doğru kurtarma kayışı, bağlantı ekipmanı, kürek ve hava ekipmanı genellikle daha kritik olur.
Zemine ve lastiğe göre değişir. Güvenli aralıkta, kademeli düşürüp aracı ve jant güvenliğini gözlemleyerek ilerleyin.
19.01.20260
)